Powiastka filozoficzna (Wstęp)

Zastanówmy się teraz nad samą definicją powiastki filozoficznej. Janusz Sławiński podaje, że interesujący nas termin oznacza:

Narracyjny utwór prozaiczny, którego świat przedstawiony ma za zadanie ilustrować w sposób nieukrywany – choć często przewrotny – tezę światopoglądową lub moralną. Jako samodzielny gatunek uformowała się w okresie oświecenia, stając się jednym z istotnych narzędzi popularyzacji filozofii racjonalistycznej, środkiem satyry społeczno – obyczajowej i formą krytyki urządzeń politycznych. Zarazem jednak nieodmiennie wprowadzała moment wieloznaczności do prawd filozoficznych czy moralnych, wydobywała na jaw paradoksy i niespójności doktryn, uprzytamniając względność składających się na nie tez i zaleceń, była więc formą krytyki.