Analiza i interpretacja

Zauważamy porównanie siedmioletniego dziecka do tysiącletniego dorobku narodu polskiego. Małe dziecko ma jeszcze przed sobą całe życie, jest czyste, niewinne, nie zaznało cierpienia i mimo iż kroczy ścieżką przepełnioną okrucieństwem, nie zdaje sobie z tego sprawy i jest szczęśliwe. Naród polski doznał już cierpień, jednak dalej brnie do przodu, przyjmując to brzemię nieszczęścia i tragedii.

Tutaj tak jak w lirykach zauważamy przemianę. Świat zły, przepełniony śmiercią mija. Nastaje ten lepszy, piękniejszy, pełen nadziei.

Tak jak w wierszu Nad wodą wielką i czystą, tak i tutaj woda symbolizuje wieczność świata. Obraz odbijający się w wodzie jest bezpośrednim odzwierciedleniem. Obłoki, tak jak u Mickiewicza obrazują przemijanie ludzkiego losu, swoiste panta rei Heraklita.

Ostatnie słowa utworu są jednocześnie jego podsumowaniem i zgodą podmiotu lirycznego na przemijalność życia ludzkiego.